Ang Marapat Na Pag-alaala Sa Namahala Sa Atin (Part 05 of 11)

Ang 10 Utos Ng Diyos Upang Maingatan Ang Kaligtasan

Ikaapat Na Utos
HUWAG MAWAWALAN NG PANANAMPALATAYA
 (Juan 3:18)

“Ang sumasampalataya sa kaniya ay hindi hinahatulan; ang hindi sumasampalataya ay hinatulan na, sapagka’t hindi siya sumampalataya sa pangalan ng bugtong na Anak ng Dios.”

Sa leksiyon na itinuro sa pagsambang kongregasyunal noong Enero 15/16, 1997 ay binigyang-diin ang kahalagahan ng pagtataglay ng tunay na pananampalataya at ang kasamaan kawalan nito. Nang ang Panginoong Jesucristo ay narito pa lupa ay itinuro Niya ang ganito:

 “At sinabi niya sa kanila,  Magsiyaon kayo sa boong sanglibutan, at inyong ipangaral ang evangelio sa lahat ng kinapal. Ang sumasampalataya at mabautismuhan ay maliligtas;  datapuwa’t ang hindi sumasampalataya ay parurusahan” (Marcos 16:15-16).

Maliwanag na kung paanong ang sumasampalataya at mabautismuhan ay maliligtas, ang hindi naman sumasampalataya ay parurusahan. Ito ang dahilan kaya sinabing:

“…ang hindi sumasampalataya ay hinatulan na.”

Hindi naman ito nangangahulugan na sapat nang magkaroon ng kahit na anong uri ng pananampalataya. Kapag nagbasa tayo ng Biblia, may mababasa tayong termino na “hidwang pananampalataya (Gal. 5:20).” Sa salin ng Biblia sa Ingles, ang itinumbas ay “false teachings” (BBE) at “wrong doctrine” (TLB). Yayamang ang pananampalataya ay buhat sa pakikinig ng aral ng Diyos (Rom. 10:17 MB) kaya kapag ang pinakinggan ng tao ay maling aral o maling doktrina, ano rin ang magiging pananampalataya niya? Mali rin o hidwa.

Ito ang dahilan ng pagsusugo ng Diyos yayamang ang sugo ng Diyos ang pinagkalooban ng karapatang mangaral ng dalisay na ebanghelyo (Rom. 10:15). Kahit pinapagpahinga na ng Diyos ang Kaniyang Sugong lider, naglagay naman Siya ng Pamamahala na pinagkalooban din ng karapatang ipahayag kung ano ang ayon sa kalooban Niya (Col. 1:25).

Nang mamatay ang Kapatid na Felix Y. Manalo, ang sugo ng Diyos sa mga huling araw, itinindig ng Diyos si Kapatid na Eraño G. Manalo bilang Tagapamahalang Pangkalahatan at siyang binigyan ng Diyos ng karapatan sa pangangaral ng Kaniyang mga salita. Makalipas ang halos 46 na taon ng kaniyang matagumpay at makapangyarihang Pamamahala sa Iglesia, pinapagpahinga siya ng Diyos noong Agosto 31, 2009.

Bago pa siya namatay, sinanay na niya si Kapatid na Eduardo V. Manalo sa gampanin ng Pamamahala sa Iglesia pagkatapos na pagkaisahan ng mga natitipong noon na Tagapangasiwa ng Distrito, na si Kapatid na Eduardo V. Manalo ay maging Pangalawang Tagapamahalang Pangkalahatan. At kaya naman, nang papagpahingahin ng Diyos ang Kapatid na Eraño G. Manalo, walang alinlangan sa puso ng mga kapatid na si Kapatid na Eduardo V. Manalo ang inihalal ng Diyos bilang kasalukuyang Tagapamahalang Pangkalahatan ng buong Iglesia Ni Cristo.

Kung ano ang aral na itinuro ng Sugo ng Diyos, ang Kapatid na Felix Y. Manalo, na siya ring mga aral na ipinangaral at ipinatupad ni Kapatid na Eraño G. Manalo, ang siya ring mga aral na itinataguyod ni Kapatid na Eduardo V. Manalo. Wala silang anumang doktrina na binabago—walang idinaragdag at wala ring ibinabawas.

Kaya sa pamamagitan ng pakikinig sa dalisay na ebanghelyo na ipinangangaral ni Kapatid na Eduardo V. Manalo at ng mga katulong niyang mga ministro at manggagawa, ang mga tao ay magkakaroon ng tunay na pananampalataya.

Ito ang dahilan kaya ang mga kapatid ay hindi dapat makinig sa kung kani-kanino upang huwag silang maakit ng maling pananampalataya. Hindi nila dapat pakinggan ang mga nangangaral ng Biblia na wala namang karapatang mangaral. At kahit pa ang mga ito ay dating ministro at manggagawa ng Iglesia, na ngayon ay mga tiwalag na. Maaaring baun-baon nila sa labas ang kasanayan nila sa pagbuklat ng Biblia o ang kaalaman sa mga talata ng Biblia na batayan ng pananampalatayang Cristiano, gayunman, nang sila ay alisan ng bahagi sa ministeryo at nang sila’y itiwalag sa Iglesia ay kasamang inalis sa kanila ng Diyos ang karapatan sa pangangaral ng dalisay na ebanghelyo.

Kaya mangaral man sila nang mangaral, ang lahat ng makikinig sa kanila ay hindi magkakaroon ng dalisay na pananampalataya. Ang masaklap pa nito, ang mga dating ministro at manggagawa na ito ang siya pang pasimuno ng pagtuturo ng mga bago at maling doktrina.

Hindi nga ba’t sa hanay ng mga tiwalag ay may nagsasabing tao lang naman daw ang nagtiwalag sa kanila at hindi ang Diyos? Hindi ba sa hanay rin nila nagmula ang paniniwala tungkol sa pagbangon ng isa pang Elias bukod sa tatlong Elias na pawang nagkaroon na ng katuparan? At ano ang sinasabi nila tungkol sa handog? Huwag na raw maghandog o mag-abuloy. Piso na lamang ang ibigay. Magpasalamat ngunit huwag magdala ng handog. Anumang natipong handog sa Pasalamat ay ibangko raw muna at huwag munang ibigay sa araw ng Pasalamat. Pinauuso nila ang walk-out sa panahon ng pagsamba, pinupuri nila ang gumagawa nito at inuudyukan ang iba na gayahin ito o gumawa ng katulad nito gaya ng “vigil” sa labas ng compound ng kapilya.

Nais naming manawagan sa mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo sa panahong ito ng ligalig na pinagdaraanan ng Iglesia. Alam namin na ang marami sa inyo ay nagmamasid, iba-iba ang naririnig ninyo at nababasa mula sa iba’t ibang posts sa social media o kaya ay mula sa mga pahayagan o sa mga tagapagbalita sa radyo at telebisyon. Maaaring ang iba ay nalilito at sabihin pang naguguluhan ang isip. Bago mabuo ang inyong pasiya, nais naming isaalang-alang ninyong mabuti ang itinurong ito ni Apostol Pedro:

“Be sober and on watch. Your adversary, the Devil, walks about like a roaring lion, seeking someone to swallow. Resist him, BE SOLID IN YOUR FAITH, knowing that the same sufferings are being performed by your brethren who are in the world” (1 Peter 5:8-9, Messianic Renewed Covenant).

Mahalagang maunawaan natin na ang diablo, na pangunahing kalaban ng ating pananampalataya, ay kumikilos gaya ng leon umuungal na naghahanap ng kaniyang masisila. Walang ibang nais ang diablo at ang kaniyang mga kasangkapan kundi agawin ang ating pananampalataya upang huwag tayong maligtas kundi mapahamak.

Kung kaya’t itinuro ni Apostol Pedro na tanggihan natin ang diablo. Kasama nating tanggihan ang anumang simbuyo ng damdamin na mag-uudyok sa atin na kumampi sa kaniya. Ang nais ng Diyos ay maging SOLIDO ANG ATING PANANAMPALATAYA. Ito rin ang madalas na ipanawagan ng ating Tagapamahalang Pangkalahatan sa kasalukuyan.

Ano ang ibang sabihin na dapat na maging SOLIDO ANG ATING PANANAMPATAYA? Itinuro ni Apostol Pablo na:

For though I am absent from you in person I am with you in spirit, and I am glad to observe your harmony and the SOLIDITY OF YOUR FAITH in Christ. So just as you once accepted the Christ, Jesus, as your Lord, you must live in vital union with him. You must be rooted and built up in him and made strong in faith, just as you were taught to be, overflowing with it in your gratitude. TAKE CARE THAT NOBODY EXPLOITS YOU through the pretensions of philosophy, guided by human tradition, following material ways of looking at things, instead of following Christ (Col. 2:5-8 Goodspeed).

Mapapansin na ikinatuwa ni Apostol Pablo bilang namahala noon sa Iglesia, sa dako ng mga Gentil, na makitang ang mga kapatid noon ay mayroong SOLIDITY OF FAITH IN CHRIST. Dapat ding mapansin na ang pananampalataya nila ay hindi nakasalig sa kanilang kamag-anak o kaya ay sa kamag-anak ng mga namahala sa kanila kundi kay Cristo. Kaya pumapayag ba sila na dahil sa mga mahal nila sa buhay o dahil sa mga naulilang mahal sa buhay ng namahala o sa anumang dahilan ay mahiwalay sila kay Cristo? Ayon kay Apostol Pablo, dapat tayong mamuhay na taglay ang mahalagang kaugnayan kay Cristo (you must live in vital union with him).

Alam naman natin na ang may kaugnayan kay Cristo ay ang Iglesia Ni Cristo (Efe. 5:32 MB) at kaya mahalaga ang kaugnayang ito ay sapagkat dahil sa kaugnayang ito kaya tayo nakatitiyak ng kaligtasan (Efe. 5:23 MB). Alam din natin na sa sandali na mawalan tayo ng kaugnayan kay Cristo, mawawala rin ang ating pag-asa sa kaligtasan (Efe. 2:12 Salita ng Buhay). Si Cristo na Tagapagligtas mismo ang nagpatotoo na ang nahiwalay sa Kaniya ay matatapong katulad ng sanga, ihahagis sa apoy at masusunog (Juan 15:4-6).

Ito ang dahilan kaya ipinagpauna ni Apostol Pablo sa talatang binanggit sa itaas na:

“TAKE CARE that nobody EXPLOITS you…”

Ayon sa diksyunaryo, ang ibig sabihin ng EXPLOIT ay “to take selfish or unfair advantage of a person or situation, usually for personal gain.” Sa madaling salita, hindi tayo dapat pumayag na pagamit sa iba para lamang sa kanilang pansariling pakinabang.

Alam ba ninyo ang dahilan kung bakit hindi mahalata ng iba na napagagamit na pala sila sa iba? Iyan man ay ipinagpauna na rin ni Apostol Pablo:

“Ipinamamanhik ko sa inyo, mga kapatid, tandaan ninyo ang mga lumilikha ng pagkakampi-kampi at nagiging sanhi ng pagtalikod sa mga aral na tinanggap ninyo; iwasan ninyo sila. Ang mga gayong tao ay hindi naglilingkod kay Cristo na ating Panginoon, kundi sa kanilang makasariling hangarin, at sa pamamagitan ng kanilang magaganda at matatamis na pangungusap ay inililigaw nila ang mga mapaniwalain” (Rom. 16:17-18 MB).

Samakatuwid, gumagamit ng “magaganda at matatamis na pangungusap ang mga taong ito” sa layuning iligaw ang mga mapaniwalain. Kunwa’y nagpapakita sila ng malasakit sa Iglesia Ni Cristo habang binabatikos naman ang Tagapamahalang Pangkalahatan ng Iglesia maging ang mga ministro at manggagawa na nanindigan sa panig nila at sinasabing wala raw silang malasakit sa Iglesia. Ang kapansin-kapansin pa ay dati nang tiwalag sa panahon pa ng Ka Erdy ang nagkukunwa na nagmamalasakit sa Iglesia, na ngayon ay waring siya nang naging sumbungan ng mga kapatid na hindi naman nakakakilala sa kaniya. Subalit sana napansin ninyo ang layunin kaya nila ito ginagawa?
“Ang mga gayong tao ay hindi naglilingkod kay Cristo na ating Panginoon, kundi sa kanilang makasariling hangarin.”

Bakit natin natitiyak na ang sinasabi nilang pagmamalasakit ay hindi tunay na pagmamalasakit kundi naglalayon lamang na manggamit ng ibang tao? Sapagkat ang ginagawa nila ay ang paglikha ng pagkakampi-kampi at sila ang nagiging sanhi ng pagtalikod sa mga aral na tinanggap ng mga kapatid. Hindi nga ba’t ganito na nga ang nangyari? Ang mga napaniwala nila ay naakit nila na umalis na rin sa Iglesia. Paano na ngayon sila? Ano’ng kaligtasan ang maiaalok ng mga natiwalag na ito sa mga napaniwala nila?

Kaya noon pa man ay mahigpit nang nagbilin ang mga apostol tungkol sa kung ano ang dapat gawin sa gayong mga tao? Ang sabi ni Apostol Pablo:

“… iwasan ninyo sila.”

Ito ang hindi nasunod ng iba. Sa halip na dumalo sila sa gawain (para manariwa ang doktrina) at makinig na mabuti sa leksiyon sa pagsamba, nagbabad sila sa mga “sites” na nagpapalaganap ng kung-anong kasinungalingan kaya pinasok sila ng alinlangan. Ang alinlangan (na kalaban ng pananampalataya) ay pinalaki ng walang tigil na paghahasik ng kasinungalingan ng mga kaibayo natin sa pananampalataya kasama ng ilang mga natiwalag sa Iglesia hanggang sa sila man ay matiwalag na rin. Dumating ang panahon na wala na silang takot na magsalita ng masama laban sa Tagapamahalang Pangkalahatan.

Kaya nga hindi kami nagsasawa na managawan sa mga natiwalag na habang may panahon pa ay magbalik-loob na sa Diyos. Hindi ba’t tanggap naman ninyo na ang kaligtasan ay wala sa labas kundi nasa loob ng Iglesia Ni Cristo?

Sa panig naman ng mga kapatid, manindigan tayo na kahit ano pa ang mangyari, kahit usigin pa tayo nang malabis na pagsabihan pa ng masasakit na mga salita ng mga nang-uusig sa atin, HINDI MAGBABAGO ANG ATING PANANAMPALATAYA KAY CRISTO (unchanging faith in Christ, Col. 2:5 BBE). Ganiyan ang may SOLIDONG PANANAMPALATAYA—hindi kailanman hihiwalay sa pagiging kaanib sa Iglesia Ni Cristo.

Ito ang pinakahahangad ni Ka Erdy noong siya ay nabubuhay pa. Kaya, sa nalalapit na paggunita natin sa kaarawan ng namahala sa atin, ano ang napakahalaga na lagi nating ipakiusap sa Diyos na ito rin ang hiniling ng mga apostol ni Jesus:

“Sinabi ng mga apostol sa Panginoon, ‘Dagdagan po ninyo ang aming pananampalataya!’” (Luk. 17:5 NPV)

Ito rin sana ang hilingin natin sa araw ng ating pagpapasalamat sa Diyos. Nawa’y sumagana tayong lahat sa pananampalataya, pag-ibig at pag-asa.