Which is GOD’S first commandment: honor or obedience? (Part 3)

Sher Lock further claims that “For as long as due honor to a mother is not accorded, the church will remain in crisis. Once resolved, the church will be in peace”.

Now what happened to the charges of corruption and cover ups hurled against the Sanggunian? Were they all related to the accusation that Bro. Eduardo is allegedly a disrespectful son to his mother? That a talk with his mother (which they now expanded to include the INC Defenders) would instantly wipe away all those charges and accusations posted in the social media. As if nothing happened and as if no one saw those accusations against the Sanggunian. As if the ugly portrayal of the Sanggunian and the bad image of the Church that they painted against them would be, in a snap, forgotten by nonmembers of Church from all across the globe. What is that? A “neuralizer” from the Men In Black movie—a device that produces “a bright flash which erases the memories of the past hours, days, weeks, months or years, depending on the chosen settings” (Wikipedia).

I know that Rovic “Sher Lock” Canono is a pathological liar but now I know that he is also extra-ordinarily stupid (based on the term used by Antonio Ebangelista in his recent post).

Rovic Canono also said that “this church crisis will soon end with the reconciliatory move of one humble son reaching out to a longing and loving mother.”

Actually, what Rovic Canono was saying is this, “You see the reason we invented lies and hurled non-stop accusations against the Sanggunian is because Bro. Eduardo does not like to talk to his mom? But the moment he takes the initiative to talk to his mom and to the INC defenders, this will crisis be over. Voila! This church is at peace again.” The Church Administration is precise in branding them spiritual terrorists based on these following verses:

“As it is, there’s not much chance of that. You know for yourselves that we’re not much to look at. We’ve been surrounded and battered by troubles, but we’re not demoralized; we’re not sure what to do, but we know that God knows what to do; we’ve been spiritually terrorized, but God hasn’t left our side; we’ve been thrown down, but we haven’t broken” (2 Cor. 4:8-9 MSG).

The insinuation of Rovic Canono is a plain admission that the root of this crisis lies with Mrs. Tenny, on her failure to recognize the authority of his son as the present Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo. The crisis stems from her insistence that Bro. Eduardo has to give in to her wishes as she is his mother and the wife of Bro. Erdy, his father. They connived to invent and concoct lies which they could use as a perceived leverage or a bargaining chip against the Executive Minister. They thought such manipulative tactics will work. But they were wrong.

Bro. Eduardo V. Manalo chose the Church over them. He stood his ground in doing what is right and best for the Church even to the point of sacrificing his love for his mother and siblings who were expelled. That is actually the trait of God’s faithful servants like Abraham (who was prepared to sacrifice his own son), Moses (who sacrificed his royal status in Egpyt), Apostle Paul (who sacrifice his social standing and influence) and most of all, our Lord Jesus Christ (who sacrificed His own precious life for the sake of the Church).

Tons of personal attacks and ridicules hurled against the Executive Minister and against the ministers and evangelical workers, who stood by his side to defend him, are nothing compared to the ridicule, mockery, humilation, whips and beatings that Christ endured up to the point of His crucifixion.

This appeal made by Rovic Canono is an open admission of defeat sensing that they are losing followers as the truth behind their rebellion continues to unravel.

I would like to end this series of article bearing the above-mentioned title by asking:

From whom did Rovic Canono get the idea that Bro. Eduardo must honor first his mother before he can expect his mother to follow him; that honoring one’s mother is higher than obedience to the Executive Minister? Was it only a figment of his imagination? Or someone else is behind this? Could it be the expelled ministers or could this directly come from the mother herself, Mrs. Tenny using Rovic “Sher Lock” Canono as a conduit to spread a brand new doctrine which contradicts the teaching taught even by the earlier Executive Ministers of the Iglesia Ni Cristo?

Granting that this is just a pure invention of Rovic Canono, but why did the expelled ministers allow him to post this on his Facebook wall? Sher Lock is their friend, so why not reprimand him? Why is Antonio Ebangelista SILENT AGAIN when a graver form of corruption is involved—as in spiritual corruption through the invention of false beliefs by Rovic Canono? Rovic Canono had not even become a minister of the gospel, then why did Isaias Samson, Jr. and Luisito Cayabyab among others allow him to interpret matters concerning doctrines? Why has their perceived “bravado”quickly vanished when it comes to Sher Lock to the point of allowing him to spread a corrupt doctrine?

Well on that point, your guess is as good as mine. They are not really after the truth. They share the same goal and that is to disrupt the Church and sow divisions within it in exchange for material benefits. They are the real cowards and liars who are bound to be punished in the lake of fire when the day of judgment comes (Rev. 21:8).

If Mrs. Tenny would really like to see the end of this crisis that she and her associates have started, then what is left for her is to return to the Church unconditionally. As she was capable of expressing herself through an audio recording before, she could also use the same media in order to make that appeal to the Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo. At the same time, she should also make an appeal to her associates to put an end to their malicious attacks against the Church and the Church Administration. I believe when that happens, a positive chain of events will be in motion.

 

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Which is GOD’S first commandment: honor or obedience? (Part 2)

Going back to the issue at hand, what is now greater or higher? Which takes precedence over the other? Should Bro. Eduardo V. Manalo honor first his mother, Mrs. Tenny before the mother is expected to obey his son as the Executive Minister? Or must Mrs. Tenny obey his son as her Executive Minister before Bro. Eduardo V. Manalo accords the honor due to her?

Actually, Bro. Eduardo V. Manalo honored and obeyed both of his parents. Else, Bro. Erdy would not have consented then to Bro. Eduardo’s election as Deputy Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo. He honored and obeyed Bro. Erdy up to the time of his departure. Until now, he honors the memories and legacy of his father, Bro. Erdy and continues to obey the teachings of God that he taught him.

In the case of his mother, Mrs. Tenny, even after the passing away of Bro. Erdy, Bro. Eduardo honored her and obeyed her within the limits of obedience set forth by Christ (Matt. 10:37).

Even with the evidences of dissidence on the part of her mother and brothers when Bro. Eduardo began to fulfill his function as Executive Minister, he gave her due honor by not immediately imposing upon her aggressive sanctions hoping that such dissidence would gradually fade away. One could understand such act of leniency and clemency taken by Bro. Eduardo by taking into account that a transition is taking place in the history of the Iglesia Ni Cristo. Bro. Eduardo gave her mother and his siblings time to absorb the fact that her husband and their father is now gone and that he (Bro. Eduardo) is now the present Executive Minister of the Church.

But that hope for a positive change did not come to reality. Instead of realizing their mistakes and reforming their ways, Mrs. Tenny with her children, Lottie, Angel, and Marc went further (by going into the open with the exception of Marc who is working “behind the scene”) attempting to create divisions within the Church. This prompted Bro. Eduardo to render a decision which was both difficult and crucial.

It was difficult in the sense that such decision would terminate his mother’s relationship with the Church Of Christ, revoking her rights and privileges as a member of the Church Of Christ. It was more difficult than the decision a policeman has to make when arresting and booking his own mother wanted for a crime. Moreover, a policeman ought to fulfill his duty without considering family ties as he pledged allegiance to the laws of the state.

As difficult as it may seem, but Bro. Eduardo having pledged allegiance to the laws of God, rendered a crucial and necessary decision to expel Mrs. Tenny including his siblings Lottie, Angel and Marc from the Church for rebelling against the Church Administration and sowing divisions within the Church. This act of Bro. Eduardo to expel them was misconstrued by the sympathizers of Mrs. Tenny and company as an act of dishonoring his mother. Would they also say that to the policeman who arrested and book his own mother wanted for a crime when in truth he was just upholding his duty to the state?

Brother Eduardo V. Manalo, as the present Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo would never allow anyone, not even his own mother to undermine his authority and God-given duty to care for the Church and protect its unity. He would not allow the past history of God’s people to be repeated in our time.

 
Many of you are aware of Jezebel but perhaps only in the perspective of a manipulative wife. But as she was a manipulative wife of Ahab, the king of Israel then, she was also a manipulative mother to his sons, from King Ahaziah to King Jehoram. Even those who studied the history of Israel can attest to the influence that Jezebel had over her children Ahaziah and Joram:

Jezebel

“She survived Ahab 14 years, and still as queen mother exercised an evil influence in the courts of her sons Ahaziah and Joram of Israel, and in that of her daughter Athaliah’s husband Jehoram (2Ch 21:6; 2Ch 22:2). But judgment was executed upon her by Jehu for all her whoredoms and witchcrafts, which had become proverbial (2Kings 9:22-30-37)” (Fausset’s Bible Dictionary).

Bible history proves that the influence of Jezebel transcended to the time of the monarchical rule of her children—King Ahaziah (successor of King Ahab) to King Joram or Jehoram (successor of King Ahaziah). With this in mind, we can understand why King Jehu (the King of Judah, Southern Kingdom) asked this to King Joram or Jehoram (King of Israel, Northern Kingdom):

“Are you coming in peace?” Joram asked him. “How can there be peace,” Jehu answered, “when we still have all the witchcraft and idolatry that your mother Jezebel started?” (2 Kings 9:22 TEV, emphasis mine)

Why must this story be retold? This is what is bound to happen to the Church had Bro. Eduardo gave in to the wishes and dictates of his mother, Mrs. Tenny. Her sympathizers would understandably disagree to this, highlighting the good side and intentions of Mrs. Tenny, but as what happened to many of her sympathizers, they eventually came to the realization of truth with the uncovering of her letters presenting a totally different portrayal of who Mrs. Tenny really is—from a kind and supportive wife and a loving mother to a manipulative wife and mother to her sons. But I believe that this is just the tip of the iceberg and many more letters will be revealed in due time.

Bro. Eduardo and the rest of the ministers and evangelical workers know clearly the limits of honoring and obeying their parents. Yes, it is their God-given duty as children to honor and obey their parents but not to the point of giving in to their whims or caprices or allowing them to interfere in their ministerial functions.

Consider this for a moment, had Bro. Felix Y. Manalo give in to the wish of his mother just because of the commandment to honor one’s father and mother, would he had pursued his calling to preach about the Iglesia Ni Cristo? As painful as it seems to not give in to his mother’s wish which was misconstrued by others as an act of defiance and rebellion, but Bro. Felix Y. Manalo chose not to defy God’s call just like Apostle Paul. He said this to King Agrippa when explaining his calling and conversion:

“Therefore, King Agrippa, I was not disobedient to the heavenly vision,” (Act 26:19)

When Mrs. Tenny came into the open attempting to cause divisions within the Church, Bro. Eduardo was only presented with two choices which was either he obey God (by obeying His command to expel the wicked from among His people) or honor his mother (by not imposing the sanction that has to be imposed). From these two choices, he chose to obey God to expel Mrs. Tenny even if it would be misconstrued as an act of dishonoring his mother.

For Bro. Eduardo V. Manalo and for all faithful members of the Iglesia Ni Cristo, obedience to God is higher than honoring one’s parents.

Just like what the Apostles said:

“But Peter and the other apostles answered and said: ‘We ought to obey God rather than men’” (Acts 5:29 NKJV).

To be continued.

  

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Which is GOD’S first commandment: honor or obedience? (Part 1)

This was the question Rovic “Sher Lock” Canono recently posted on his FB wall insinuating that Bro. Eduardo V. Manalo as Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo must first obey the commandment to honor his parents such as his mother, Mrs. Tenny before he could expect her to obey him as Executive Minister. He concludes by saying that “HONOR is greater than obedience ...”

 

First of all, what can one expect when the one explaining Biblical matters is a pathological liar with the likes of Rovic Canono? Actually, we were not able to keep track of the number of times he twisted the truth. He just keeps on sowing lies and does not even care if his claims and accusations before were proven to be untrue and were just figments of his own malicious imagination.

And look how Rovic Canono has now become, “levellling up” his lies by attempting to explain matters intended only for those given the right to reveal God’s words (Rom. 10:15; Col. 1:25). The devil must now be very happy with Rovic Canono as he is following his footsteps, what is natural to him, that is to lie.

“You are the children of your father, the Devil, and you want to follow your father's desires. From the very beginning he was a murderer and has never been on the side of truth, because there is no truth in him. When he tells a lie, he is only doing what is natural to him, because he is a liar and the father of all lies” (John 8:44 TEV).

In using verses from the Bible to support his lies, Rovic Canono has taken another step in following the footsteps of his lying father—the devil (Matt. 4:1-10).

One will immediately notice that most of what Rovic Canono posted were not his own. They were taken from a commentary which Rovic Canono did not mention. Was it just a case of lapse on his part? I would like to believe that if the one involved is not Rovic Canono. But since the one involved is a pathological liar, then I am compelled to believe that that was intentional on his part—an attempt to either claim credits for himself or to hide from the unsuspecting, the source of the basis of his conclusion depriving them of the means to study for themselves what the original source was really trying to say. Either way, what Rovic Canono did was a plain and simple act of plagiarism.

One of the sources of Rovic Canono is a commentary on Ephesians 6:1-3 from The Pulpit Commentary. From that commentary, Rovic Canono formed his own conclusion—a conclusion that is totally different from the intended meaning of the original source, that is, The Pulpit Commentary.

If one were to study the commentary, it was just a plain comparison between obedience to parents and the act of honoring the parents. So, when the original source says, “Honor is higher than obedience (Eph 6:1)”, it was talking about the same recipients of obedience and honor—the parents. That is why the original source even gave the verse of reference, that is, Ephesians 6:1. Let us quote directly Ephesians Chapter 6 verses 1 and 2:

¹Children, obey your parents in the Lord, for this is right. ²“Honor your father and mother,” which is the first commandment with promise: (Ephesians 6:1-2 NKJV, emphasis mine).

It is then clear that the one who gave the commentary was comparing the act of obeying the parents with the act of honoring the parents. So when Rovic Canono compared the son’s act of honoring his mother and the mother’s act of obeying his son as her Executive Minister, it is either he misinterpreted what the commentator was trying to say or he is again lying through his teeth—a natural thing for him to do.

Obviously, the original source was highlighting the word that was used in the Decalogue or Ten Commandments given by God through Moses.

“Honor your father and your mother, that your days may be long upon the land which the LORD your God is giving you” (Exo. 20:12 NKJV, emphasis mine).

The words used in the Decalogue was “Honor your father and your mother.” In the same version, Apostle Paul quotes from the Decalogue and writes “HONOR your father and mother”. When The Pulpit Commmentary gave its meaning to the quotation of Apostle Paul (Ephesians 6:2), he compared it to the earlier pronouncement of Apostle Paul (Ephesians 6:1) for children to obey their parents in the Lord. Then the author concludes, “Honor is higher than obedience (Eph 6:1)” highlighting the words “the first commandment with a promise.”

Let it be clear that this is not an attempt to defend The Pulpit Commentary. This is not to promote their own interpretation of the Holy Scriptures specifically what is written in Ephesians 6:1-2. Rather, this is to expose the misleading interpretation of the likes of a pathological liar such as Rovic Canono.

We respect the words of the Decalogue as well as the quotation made by Apostle Paul in reference to this. To honor one’s parents is a God-given duty and obligation of children to parents. It is a prerequisite to obedience for how can one obey someone whom he or she does not honor or respect. It is in this context, that honor comes first before obedience. Obedience such as to parents is a product of the respect and honor that one accords to them.

Before I conclude the first part of this article, I would like you to notice something that Rovic Canono deliberately left out in the quotation from the The Pulpit Commentary of Ephesians 6:1-2:

Honour thy father and mother; (which is the first commandment with promise;)

Verse 2. - Honor thy father and mother (which is the first commandment with a promise). The exhortation, based on natural morality (ver. 1), is here confirmed from the Decalogue. “Honor” is higher than obedience (ver. 1); it is the regard due to those who, by Divine appointment, are above us, and to whom our most respectful consideration is due. Father and mother, though not quite on a footing of equality in their relation to each other (Ephesians 5:22), are equal as objects of honor and obedience to their children. It is assumed here that they are Christians; where one was a Christian and not the ether (sic), the duty would be modified (The Pulpit Commentary, Electronic Database. Copyright © 2001, 2003, 2005, 2006, 2010 by BibleSoft, Inc.). (emphasis mine)

The words in bold letters were the ones that Rovic Canono deliberately left out which also explains why he intentionally did not present the source of his material.

The commentator was assuming that Apostle Paul was writing his letter to Christian children with both Christian parents in mind. But in instances when one parent is a Christian and the other is not, the commentator says “the duty would be modified.” The duty the commentator is referring to is the duty to honor and obey the parents.

While obedience to parents is a Christian duty or responsibility and Christ Himself quotes from the Decalogue to prove this, however, it has a limit set forth also by the Lord Jesus Christ. He says:

“He who loves father or mother more than Me is not worthy of Me. And he who loves son or daughter more than Me is not worthy of Me” (Matt. 10:37 NKJV).

Clearly, loving Christ is higher than loving one’s parents. That for sure is not derived from a commentary but from the words of the Lord Jesus Himself.

To be continued.

 

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway! (Part 4)

“Datapuwa’t sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig.” (Mat. 5:44)

karugtong ng Part 1, Part 2 at Part 3

Ang utos na ibigin ang mga kaaway ay hindi maaaring magpawalang-bisa sa utos na ibigin ang pagkakapatiran. Ang totoo, kung nararapat mang gumawa ng mabuti sa ating kapuwa, binigyang-diin ni Apostol Pablo na dapat gumawa ng mabuti lalo na sa mga kapatid sa pananampalataya.

“Samantalahin natin ang lahat ng pagkakataon sa paggawa ng mabuti sa ating kapwa, lalo na sa mga kapatid sa pananampalataya” (Gal. 6:10 MB).

Kung makita ba nating sinasaktan ng ating kaaway ang ating kapatid sa pananampalataya ay wala na ba tayong gagawin dahil lamang sa may utos na ibigin ang kaaway? Mas kakampihan ba natin ang nananakit sa kapatid natin dahil may utos na ibigin ang kaaway? Paano naman ang utos na ibigin ang kapatid? Mas matimbang ba ang utos na ibigin ang kaaway kaysa sa utos na ibigin ang kapatid?

Ang mga tiwalag na lumaban sa Pamamahala ay sinasaktan ang ating mga kapatid at hindi lamang mga karaniwang kapatid. Sinasaktan nila ang ating Namamahala, ang kaniyang pangunahing kinakatulong sa Pamamahala at maging ang mga Ministro at Manggagawa na nanindigan sa panig nila. Kakampihan ba natin ang mga tiwalag na ito dahil lang sa may utos na ibigin ang kaaway?

Kaya walang masama sa ginagawa ng mga tagapagtanggol ng Iglesia at Pamamahala na pagpuna at pagtuligsa sa mga ito. Mas matimbang para sa amin ang pag-ibig sa mga kapatid kaysa sa mga kaaway.

Ang sabi ng iba ay nauunawaan nila na dapat talagang ipagtanggol ang Pamamahala at ang Iglesia, ngunit magagawa naman daw ito nang mahinahon at maayos. Ano ba ang sinasabi ng Biblia na dapat gawing pagsaway sa mga katulad ng mga tiwalag na ito na nagkakalat ng kasinungalingan at paninira sa Iglesia?

¹⁰“Sapagka’t may maraming mga suwail, na mapagsalita ng walang kabuluhan at mga magdaraya, lalong lalo na yaong mga sa pagtutuli, ¹¹Na ang kanilang mga bibig ay nararapat matikom; mga taong nagsisipanggulo sa buong mga sangbahayan, na nangagtuturo ng mga bagay na di nararapat, dahil sa mahalay na kapakinabangan. ¹³Ang patotoong ito ay tunay. Dahil dito’y sawayin mong may kabagsikan sila, upang mangapakagaling sa pananampalataya (Tito 2:9-11, 13).

Ang utos ay sawaying may kabagsikan ang mga suwail, mapagsalita ng walang kabuluhan, mga magdaraya, mapagsalita ng walang kabuluhan, mga magdaraya at nagsisipanggulo sa buong sambahayan ng Diyos o Iglesia. Ang itinumbas sa pahayag na sawayin mong may kabagsikan sila sa iba’t ibang salin ng Biblia sa Ingles ay “reprove them harshly” (ACV), “Speak sharp words to them” (NLV) at “confront them ruthlessly” (SENT).

Hindi naman ito nangangahulugan na wari bagang may lisensiya na tayo na murahin ang mga taong ito na yumuyurak sa dangal ng Iglesia at ng Pamamahala nito. Walang gayong doktrina ang Iglesia. Nananatiling mali na murahin ng sinuman ang kahit na sino. Subalit hindi dahil sa may ilan na maaaring natuksong magmura ay natatakpan ng kapintasan o kasalanang ito ang kalapastanganang ginagawa ng mga tiwalag na ito na lumaban sa Iglesia.

Ang kalapastanganan nilang ito ay pagbabayaran nila sa araw ng paghuhukom sapagkat tulad ng binanggit na sa unahan, sila ay “walang pagsalang lilipulin sa kanila ring pagkalipol.”

Sa araw ding iyon matutupad ang sinabi ni Apostol Pablo na:

¹⁹“Huwag kayong mangaghigantihan, mga iniibig, kundi bigyan ninyong daan ang galit ng Dios: sapagka’t nasusulat, Akin ang paghihiganti; ako ang gaganti, sabi ng Panginoon” (Rom 12:19).

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway! (Part 3)

“Datapuwa’t sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway,

at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig.” (Mat. 5:44)

karugtong ng Part 1 at Part 2

Bagaman utos ni Cristo na ibigin ang kaaway o ang mga sa atin ay hindi nagsisiibig, gayunman, hindi ito nangangahulugan na lahat ng kaaway ay ating iibigin. Ang diablo ay kaaway natin na sa halip na ibigin ay dapat pa ngang labanan pati na ang lahat ng kaniyang pakana.

Ano ang pakana ng diablo na ginagamit laban sa mga Cristiano? Ang paghahasik ng pagkakabaha-bahagi. Bakit ito’y pakana ng diablo? Ano ba ang ibubunga ng pagkakabaha-bahagi?

¹⁷“Datapuwa’t siya, na nakatataho ng mga pagiisip nila, sa kanila’y sinabi, Ang bawa’t kahariang nagkakabahabahagi laban sa kaniyang sarili ay magkakawatakwatak; at ang sangbahayan na nagkakabahabahagi laban sa sangbahayan ay nagigiba (Luk. 11:17).

Ang Iglesia na itinulad sa kaharian at sambahayan ay magigiba kailanma’t ito ay nagkabaha-bahagi. Ano ang katunayang pakana nga ng diablo ang paghahasik ng pagkakabaha-bahagi?

¹⁴“Nguni’t kung kayo’y mayroong mapapait na paninibugho at pagkakampikampi sa inyong puso, ay huwag ninyong ipagmapuri at huwag magsinungaling laban sa katotohanan. ¹⁵Hindi ito ang karunungang bumababa mula sa itaas, kundi ang nauukol sa lupa, sa laman, sa diablo” (Sant. 3:14-15).

Ang pagkakabaha-bahagi o pagkakampi-kampi ay nauukol sa lupa, sa laman, sa diablo kaya natitiyak nating pakana ito ng diablo.

Mismong ang diablo ba ang haharap sa mga Cristiano para maghasik ng pagkakabaha-bahagi? O may mga kasangkapan siya?

¹⁷“Ipinamamanhik ko sa inyo, mga kapatid, tandaan ninyo ang mga lumilikha ng pagkakampi-kampi at nagiging sanhi ng pagtalikod sa mga aral na tinanggap ninyo; iwasan ninyo sila. ¹⁸Ang mga gayong tao ay hindi naglilingkod kay Cristo na ating Panginoon, kundi sa kanilang makasariling hangarin, at sa pamamagitan ng kanilang magaganda at matatamis na pangungusap ay inililigaw nila ang mga mapaniwalain” (Rom. 16:17-18 MB).

May mga kasangkapan ang diablo na mga lumilikha ng pagkakampi-kampi at nagiging sanhi ng pagtalikod sa mga aral na tinanggap natin. Ano ang katunayang hindi sila dapat ibigin? Ang tagubilin ay iwasan o layuan natin sila. Kaya nga, hindi marapat makisama o makisimpatiya sa kanila ang sinumang kapatid.

Sino pa ang mga kaaway na hindi dapat ibigin?

¹⁰“Datapuwa’t lalong-lalo na ng mga nagsisilakad ng ayon sa laman sa masamang pita ng karumihan, at nangapopoot sa pagkasakop. Mga pangahas, mapagsariling kalooban, sila'y hindi natatakot na magsialipusta sa mga pangulo: ¹²Datapuwa't ang mga ito, na gaya ng mga kinapal na walang bait, na ipinanganak na talagang mga hayop upang hulihin at lipulin, na nagsisialipusta sa mga bagay na hindi nila nalalaman ay walang pagsalang lilipulin sa kanila ring pagkalipol” (2 Ped. 2:10, 12).

Ayon sa pagpapakilala ni Apostol Pedro, ang mga napopoot sa pagkasakop at mga nagsisialipusta sa mga pangulo ay tinawag na mga hayop na dapat lipulin—hindi sinabing ibigin.

Kaya walang nalalabag ang mga kapatid kung dahil sa pagtatanggol sa Iglesia at sa Pamamahala ay tuligsain ang mga tiwalag na ito na lumaban sa Pamamahala kahit pa sila’y pagsalitaan ng masasakit na salita. Ang totoo’y tinawag pa nga sila ni Apostol Tadeo na hayop at kinapal na walang bait. Dahil ba rito ay sasabihing hindi sinunod ni Apostol Tadeo ang utos na ibigin ang kaaway?

Kaya inuulit namin na bagaman utos ni Cristo na ibigin ang kaaway o ang mga sa atin ay hindi nagsisiibig, gayunman, hindi ito nangangahulugan na lahat ng kaaway ay ating iibigin.

May karugtong.

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway! (Part 2)

“Datapuwa’t sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway,

at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig.” (Mat. 5:44)

karugtong ng Part 1

Maaaring ang itanong ng iba, “Gayunpala, bakit hindi na lang ninyo hayaan ang ginagawang paninira, paglait at pag-aglahi sa inyo? Tutal ang sabi ni Cristo ay ibigin ninyo ang inyong mga kaaway.”

Ang mahalagang tanong ay ito: wala bang kababalian o exception ang pag-ibig sa kaaway? Ang diablo o si satanas kasi ay kaaway ng mga Cristiano, iibigin ba natin siya? Ano ang utos ng mga apostol na dapat gawin sa diablo na ating kaaway?

⁸“Humanda kayo at magbantay. Ang diyablo na kaaway ninyo ay parang leong umaatungal at aali-aligid na humahanap ng masisila. ⁹Labanan ninyo siya at magpakatatag kayo sa inyong pananalig sa Diyos. Tulad ng alam ninyo, hindi lamang kayo ang nagtitiis ng ganitong kahirapan, kundi pati ang inyong mga kapatid sa buong daigdig” (1 Ped. 5:8-9 MB).

Maliwanag ang utos na LABANAN NATIN ANG DIABLO NA KAAWAY NATIN. Paano natin lalabanan ang diablo na kaaway natin gayong siya ay espiritu sa kalagayan? Ang diablo ay may mga pakana na dapat nating labanan at sa pakikilabang ito ay pinasusuot pa nga sa atin ang buong kasuotang pandigma ng Diyos.

¹¹“Isuot ninyo ang buong kasuotang pandigma ng Diyos upang kayo’y makatagal laban sa mga pakana ng diyablo” (Efe. 6:11 ABAB).

Ano’ng silbi na isuot ang buong kasuotang pandigma ng Diyos kung lahat na lang pala ng kaaway ay iibigin natin?

Kahit noong si Cristo ay narito pa sa lupa, wala bang ginawa ang mga alagad Niya upang proteksiyunan ang kanilang kapakanan dahil lamang sa iniutos Niya sa kanila na ibigin ang kaaway?

⁴⁹“Nang makita ng mga alagad ang mangyayari ay sinabi nila, “Panginoon, gagamitin na ba namin ang aming tabak? ⁵⁰Kaagad tinaga ng isa sa kanila ang alipin ng pinakapunong pari at natagpas ang kanang tainga nito. ⁵¹Sinabi ni Jesus, ‘Tama na iyan!’ Hinipo niya ang tainga ng alipin at ang sugat ay kaagad ring naghilom” (Luk. 22:49-51 BMB).

Ito ay tagpo nang dadakpin na si Jesus ng Kaniyang mga kaaway. Kapansin-pansin na sa kabila ng utos na ibigin ang kaaway, ang mga alagad ni Jesus ay may dala-dalang tabak. Para sa ano kaya ang mga tabak na ito? Panghiwa ng tinapay at pang-alis ng kaliskis ng isda? Panakot? Pansindak lamang? O para sa proteksiyon nila?

Kaya nga nang makita ng mga alagad na dadakpin na si Jesus, bilang pagmamahal at pagmamalasakit sa Kaniya, ano ang tinanong ng mga alagad Niya sa kabila na sila’y tumanggap na ng utos na ibigin ang kaaway? “Panginoon, gagamitin na ba namin ang aming tabak?” Hindi pa man din nakasasagot si Cristo ay kaagad nang tinaga ng isa sa kanila ang alipin ng pinakapunong pari at natagpas ang kanang tainga nito. Saka pa lamang sinabi ni Cristo na ‘Tama na iyan!’

Bakit pinigilan ni Cristo na magpatuloy ang pagkilos at pagsasanggalang na ito ng mga alagad na nagmamahal at nagmamalasakit sa Kaniya? Ito ay upang matupad lamang ang nakasulat sa kasulatan na gayon ang mangyayari sa Kaniya—na Siya’y dadakpin, pahihirapan at papatayin alang-alang sa pagtubos sa Kaniyang mga hinirang (Mat. 26:51-54).

Samakatuwid, bagaman ang utos ay ibigin ang kaaway o ang mga sa atin ay hindi nagsisiibig, hindi naman nangangahulugan na lahat ng kaaway ay ating iibigin.

Wala itong iniwan sa utos ng Diyos na igalang at sundin ang magulang. Ngunit aling utos ng magulang ang dapat sundin bilang paggalang?

¹“Mga anak, sundin ninyo ang Inyong magulang, alang-alang sa Panginoon, sapagkat ito ang nararapat. ²Igalang mo ang iyong ama at ina. Ito ang unang utos na may kalakip na pangako; ganito ang pangako:” (Efe. 6:1-2 MB)

Dapat sundin ang alinmang utos na magulang na ayon sa kalooban ng Panginoon. Ito ang pagsunod sa magulang alang-alang sa Panginoon. Paano kung ang utos ng magulang ay labag o salungat na sa kalooban ng Panginoon, dahil lang ba sa utos na igalang sila at sundin ay susundin pa rin ng mga anak ang utos na ito ng magulang? Hindi. Sapagkat si Cristo rin ang nagsabi ng ganito:

³⁷“Ang umiibig sa ama o sa ina ng higit kay sa akin ay hindi karapatdapat sa akin; at ang umiibig sa anak na lalake o anak na babae ng higit kay sa akin ay hindi karapatdapat sa akin” (Mat. 10:37).

Bagaman katungkulan nating igalang at ibigin ang ating mga magulang gayunman hindi tayo dapat pumayag na mahigitan ng pag-ibig sa kanila ang pag-ibig natin kay Cristo.

May karugtong.

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway! (Part 2)

“Datapuwa’t sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway,

at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig.” (Mat. 5:44)

karugtong ng Part 1

Maaaring ang itanong ng iba, “Gayunpala, bakit hindi na lang ninyo hayaan ang ginagawang paninira, paglait at pag-aglahi sa inyo? Tutal ang sabi ni Cristo ay ibigin ninyo ang inyong mga kaaway.”

Ang mahalagang tanong ay ito: wala bang kababalian o exception ang pag-ibig sa kaaway? Ang diablo o si satanas kasi ay kaaway ng mga Cristiano, iibigin ba natin siya? Ano ang utos ng mga apostol na dapat gawin sa diablo na ating kaaway?

⁸“Humanda kayo at magbantay. Ang diyablo na kaaway ninyo ay parang leong umaatungal at aali-aligid na humahanap ng masisila. ⁹Labanan ninyo siya at magpakatatag kayo sa inyong pananalig sa Diyos. Tulad ng alam ninyo, hindi lamang kayo ang nagtitiis ng ganitong kahirapan, kundi pati ang inyong mga kapatid sa buong daigdig” (1 Ped. 5:8-9 MB).

Maliwanag ang utos na labanan natin ang diablo na kaaway natin. Paano natin lalabanan ang diablo na kaaway natin gayong siya ay espiritu sa kalagayan? Ang diablo ay may mga pakana na dapat nating labanan at sa pakikilabang ito ay pinasusuot pa nga sa atin ang buong kasuotang pandigma ng Diyos.

¹¹“Isuot ninyo ang buong kasuotang pandigma ng Diyos upang kayo’y makatagal laban sa mga pakana ng diyablo” (Efe. 6:11 ABAB).

Ano’ng silbi na isuot ang buong kasuotang pandigma ng Diyos kung lahat na lang pala ng kaaway ay iibigin natin?

Kahit noong si Cristo ay narito pa sa lupa, wala bang ginawa ang mga alagad Niya upang proteksiyunan ang kanilang kapakanan dahil lamang sa iniutos Niya sa kanila na ibigin ang kaaway?

⁴⁹“Nang makita ng mga alagad ang mangyayari ay sinabi nila, “Panginoon, gagamitin na ba namin ang aming tabak? ⁵⁰Kaagad tinaga ng isa sa kanila ang alipin ng pinakapunong pari at natagpas ang kanang tainga nito. ⁵¹Sinabi ni Jesus, ‘Tama na iyan!’ Hinipo niya ang tainga ng alipin at ang sugat ay kaagad ring naghilom” (Luk. 22:49-51 BMB).

Ito ay tagpo nang dadakpin na si Jesus ng Kaniyang mga kaaway. Kapansin-pansin na sa kabila ng utos na ibigin ang kaaway, ang mga alagad ni Jesus ay may dala-dalang tabak. Para sa ano kaya ang mga tabak na ito? Panghiwa ng tinapay at pang-alis ng kaliskis ng isda? Panakot? Pansindak lamang? O para sa proteksiyon nila?

Kaya nga nang makita ng mga alagad na dadakpin na si Jesus, bilang pagmamahal at pagmamalasakit sa Kaniya, ano ang tinanong ng mga alagad Niya sa kabila na sila’y tumanggap na ng utos na ibigin ang kaaway? “Panginoon, gagamitin na ba namin ang aming tabak?” Hindi pa man din nakasasagot si Cristo ay kaagad nang tinaga ng isa sa kanila ang alipin ng pinakapunong pari at natagpas ang kanang tainga nito. Saka pa lamang sinabi ni Cristo na ‘Tama na iyan!’

Bakit pinigilan ni Cristo na magpatuloy ang pagkilos at pagsasanggalang na ito ng mga alagad na nagmamahal at nagmamalasakit sa Kaniya? Ito ay upang matupad lamang ang nakasulat sa kasulatan na gayon ang mangyayari sa Kaniya—na Siya’y dadakpin, pahihirapan at papatayin alang-alang sa pagtubos sa Kaniyang

mga hinirang (Mat. 26:51-54).

Samakatuwid, bagaman ang utos ay ibigin ang kaaway o ang mga sa atin ay hindi nagsisiibig, hindi naman nangangahulugan na lahat ng kaaway ay ating iibigin.

Wala itong iniwan sa utos ng Diyos na igalang at sundin ang magulang. Ngunit aling utos ng magulang ang dapat sundin bilang paggalang?

¹“Mga anak, sundin ninyo ang Inyong magulang, alang-alang sa Panginoon, sapagkat ito ang nararapat. ²Igalang mo ang iyong ama at ina. Ito ang unang utos na may kalakip na pangako; ganito ang pangako:” (Efe. 6:1-2 MB)

Dapat sundin ang alinmang utos na magulang na ayon sa kalooban ng Panginoon. Ito ang pagsunod sa magulang alang-alang sa Panginoon. Paano kung ang utos ng magulang ay labag o salungat na sa kalooban ng Panginoon, dahil lang ba sa utos na igalang sila at sundin ay susundin pa rin ng mga anak ang utos na ito ng magulang? Hindi. Sapagkat si Cristo rin ang nagsabi ng ganito:

³⁷“Ang umiibig sa ama o sa ina ng higit kay sa akin ay hindi karapatdapat sa akin; at ang umiibig sa anak na lalake o anak na babae ng higit kay sa akin ay hindi karapatdapat sa akin” (Mat. 10:37).

Bagaman katungkulan nating igalang at ibigin ang ating mga magulang gayunman hindi tayo dapat pumayag na mahigitan ng pag-ibig sa kanila ang pag-ibig natin kay Cristo.

May karugtong.

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway! (Part 1)

“Datapuwa’t sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig.” (Mat. 5:44)

Pagkatapos na maghasik ng katakut-takot na kasinungalingan at paninira ang mga tiwalag na lumaban sa Pamamahala ng Iglesia, pagkatapos nilang lapastanganin ang pagkatao ni Kapatid na Eduardo V. Manalo at pagkatapos nilang magbitiw ng mga mahahayap na salita laban sa mga Ministro at Manggagawa ng Iglesia Ni Cristo, ang nais nila ay manahimik at magsawalang-kibo na lamang kami.

Kapag dahil sa mga ginawa nilang ito ay kumilos kami ng pagkilos na hindi masarap sa pakiramdam at hindi tugma sa inaasahan nila, mabilis na sinisitas ng mga tiwalag na ito ito ang Mateo 5:44 para palitawing mali at masama ang gayong mga pagkilos namin.

Ang sabi nila “Naturingan pa man din kayong mga Cristiano, bakit ganiyan ang ginagawa ninyo? Hindi ba ang utos ni Cristo ay iibigin ninyo ang inyong mga kaaway?”

Para bagang ang Biblia ay binubuo lamang ng iisang talata na doon na lamang sila nagsusumiksik. Hindi nila pinapansin ang iba pang mga talata ng Biblia na naglalaman ng mga kautusan ng Diyos at ni Cristo na gaya ng:

·       Ibigin ang kapatiran (1 Ped. 2:17). Sa halip ay siniraan nila ang Tagapamahalang Pangkalahatan at ang mga Ministro at Manggagawa na nanindigan sa panig niya;

·       Kung may usapin ay dapat dalhin sa kinikilala ng Iglesia (1 Cor. 6:4-6 MB). Sa halip ay sa social media nila dinala ang usapin at ang iba ay idinemanda pa ang Sanggunian ng Iglesia pati ang Tagapamahalang Pangkalahatan;

·       Pag-ukulan ng lubos na paggalang at pag-ibig ang Namamahala (1 Tes. 5:12-13 MB). Sa halip ay nagawa nilang magbitiw ng masasakit na salita laban sa Namamahala at yurakan ang kaniyang reputasyon.

·       Walang karapatan ang sinuman na siyasatin ang Pamamahala sapagkat tanging ang Panginoon lamang ang may karapatang magsiyasat sa kanila (1 Cor. 4:3-4). Sa halip ay lagi nilang kinukuwestiyon ang bawat pagpapasiya at panukala o proyekto na inilulunsad ng Pamamahala.

At nang dahil sa hindi nila pagsunod sa mga nabanggit na utos ay kumilos ang Pamamahala at ang mga kapatid laban sa kanila ay saka nila sinasangkalan ang binabanggit sa Mateo 5:44 na “Iibigin ninyo ang inyong mga kaaway?”

Ang mahalagang tanong ay ito, kanino ba ibinigay ang kautusang ito? Hindi ba sa mga alagad ni Cristo o sa mga Cristiano?  Bakit o para sa ano kaya ibinigay ni Cristo ang kautusang ito sa mga Cristiano? Ibinigay ba ni Cristo ang kautusang ito para gamitin ng mga kaaway ng mga Cristiano laban sa kanila na para bagang binigyan sila ni Cristo ng lisensya o pases na murahin, laitin at siraan ang mga Cristiano? Na dahil sa may utos na ibigin ang kaaway ay mananahimik na lamang at magsasawalang-kibo ang mga Cristiano sa harap ng mga sinasadyang paninira at pag-aglahi na ito?

Ang kautusan sa Mateo 5:44 na “Iibigin ninyo ang inyong mga kaaway?” ay ibinigay ni Cristo sa mga Cristiano upang maipakita ang pagkakahigit o pagkakaiba nila sa mga hindi Cristiano. Kaya sa mga kasunod na talata ay ganito ang binabanggit:

⁴⁵Ito ay upang kayo ay magiging mga anak ng inyong Ama na nasa langit sapagkat pinasisikat niya ang kaniyang araw sa mga masama at sa mga mabuti. At binibigyan niya ng ulan ang mga matuwid at ang mga hindi matuwid. ⁴⁶Ito ay sapagkat kung ang iibigin lamang ninyo ay ang mga umiibig sa inyo, anong gantimpala ang inyong makakamit? Hindi ba ganyan din ang ginagawa ng mga maniningil ng buwis? ⁴⁷Kapag ang mga kapatid lamang ninyo ang inyong babatiin, ano ang kahigitan ninyo sa iba? Hindi ba ganyan din ang ginagawa ng mga maniningil ng buwis? (Mat. 5:45-47 Bible’s International)

Marapat lamang na maiba at matangi ang ugali at pamumuhay ng mga Cristiano na siya ring mga anak ng Diyos sapagkat sila’y itinulad sa mga ilaw ng sanlibutan (Mat. 5:14). Kung ang mga tao man ng sanlibutan, palibhasa’y hindi naman mga Cristiano at hindi naman mga anak ng Diyos ay umiibig lamang sa nagsisiibig sa kanila, nakahihigit ang mga tunay na Cristiano at mga anak ng Diyos sapagkat pati ang hindi umiibig sa kanila ay iniibig nila.

Paano tinutupad ng mga Iglesia Ni Cristo ang kautusang ito sa Mateo 5:44? Ang Iglesia Ni Cristo ay lumilingap sa mga taong mahihirap at kapus-palad bukod pa sa laging pagdamay sa ating kapuwa na naging biktima ng mga kalamidad. Ang nililingap ng Iglesia ay hindi lamang ang mga kaanib nito kundi maging ang mga taong may ibang relihiyon at ibang pangkatin ng pananampalataya. Ang paglingap at pagdamay na ito ay mabuting gawa na inaasahang makita sa mga Cristiano upang magliwanag ang kanilang ilaw (Mat. 5:15-16 MB).

Maging si Apostol Pablo ay nagturo sa mga Cristiano noon na samantalahin ang lahat ng pagkakataon sa paggawa ng mabuti sa kapuwa lalo na sa mga kapatid sa pananampalataya.

“Samantalahin natin ang lahat ng pagkakataon sa paggawa ng mabuti sa ating kapwa, lalo na sa mga kapatid sa pananampalataya” (Gal. 6:10 MB).

Higit sa kapakanang pisikal ng tao, ang lalong kahayagan ng pag-ibig naming mga Iglesia Ni Cristo sa aming kapuwa tao (kaaway man sila o kaibayo sa pananampalataya) ay ang sila’y akayin sa loob ng Iglesia Ni Cristo upang matupad ang isa pang utos na:

“At ang iba’y inyong iligtas, na agawin ninyo sa apoy; at ang iba’y inyong kahabagan na may takot; na inyong kapootan pati ng damit na nadungisan ng laman” (Jud. 1:23).

Wala nang hihigit pa sa gawaing ito na ang tao ay maagaw sa apoy o mailigtas sa nalalapit na kapahamakan sa Araw ng Paghuhukom.

Kaya, tinutupad ba ng mga Iglesia Ni Cristo ang kautusan na “Iibigin ninyo ang inyong mga kaaway?” Opo, mula pa noon at hanggang ngayon.

May karugtong.

  

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

One with EVM (Part 2)

Nang una ay balak ko sanang hindi na gumawa pa bukod na artikulo tungkol dito sapagkat napakaliwanag na ng mga binabanggit dito. Subalit ang aking inaalaala ay baka magkamali ng pag-unawa ang iba tungkol dito o kaya’y masamain ito ng mga tiwalag na lumaban sa Pamamahala ng Iglesia Ni Cristo.

 

Baka akalain ng iba ay tao lamang o kaya’y aral lamang ng tao ang sinusunod ng mga Iglesia Ni Cristo (INC) kung kami man ay One with EVM at naninindigan sa puspusang pagsunod at pagpapasakop sa Pamamahala. Ang gayo’y isang maling akala.

 

Kung kami man ay sumusunod sa Namamahala at sa anuman na kanilang ipag-uutos at ipagtatagubilin sa amin ay katulad lamang ito ng pagsunod ng mga Israelita kay Moises at kay Josue palibhasa’y sila ang bibig ng Diyos para sa Kaniyang bayan. Sila ang nagpapahayag ng kautusan ng Diyos sa buong bayan kaya kapag sila’y sinunod, ang sinusunod ng bayan ay ang Diyos mismo na Siyang nagbigay ng gayong kautusan.

 

Sa panahong Cristiano, ang ibinigay o inilagay ng Diyos sa Iglesia upang maipahayag ang Kaniyang salita ay ang ministro na binigyan ng Diyos ng pamamahala.

 

“Na ako'y ginawang ministro nito, ayon sa pamamahala na mula sa Dios na ibinigay sa akin para sa inyo upang maipahayag ang salita ng Dios” (Col. 1:25).

 

Ang karapatan ng Pamamahala ay galing sa Diyos. Galing din sa Diyos ang ipinapahayag ng Pamamahala samakatuwid baga’y ang mga salita ng Diyos.

 

Ano ngayon ang katumbas kapag kinuwestiyon ng isang tao ang karapatan ng Pamamahala? At ano rin ang katumbas kapag kinuwestiyon ng isang tao ang kautusan ng Diyos na itinuturo at ipinatutupad ng Pamamahala? Ang kinukuwestiyon ng taong iyon ay ang Diyos mismo.

 

Dahil dito, hindi kataka-taka na napakabigat ng parusa ang inihahatol noon pa sa mga taong kukuwestiyon sa karapatan ng Namamahala at kukuwestiyon, maghihimagsik, tututol o susuway sa utos niya (Jos. 1:18).

 

Pansinin din natin na kahit noon pa, ang pagsunod ng tunay na mga hinirang ng Diyos ay hindi “personality-based.” Sumunod sila kay Moises, hindi dahil sa pagkatao niya o dahil sa achievements niya kundi dahil sa karapatan niya na galing sa Diyos. Hindi nila pinaghambing ang pamamahala ni Moises at ang pamamahala ni Josue na para bagang ang batayan ng kanilang pagsunod ay kung sino ang mas mahusay sa kanila. Hindi nila sinabing “wala sa kalingkingan ni Moises si Josue.” Sa halip, ano ang “pledge” ng mga Israelita noon kay Josue?

 

Kung PAANONG LUBUSAN NAMING SINUNOD SI MOISES, gayon din ang gagawin naming pagsunod sa iyo. Nawa'y samahan ka ng PANGINOON mong Dios kung paanong sinamahan niya si Moises (Jos 1:17 NPV).

 

Kung ito kayang mga natiwalag na lumaban sa Pamamahala ngayon ay nabuhay noong panahong iyon ng transition ng pamamahala mula kay Moises patungo kay Josue, marahil ay pupunahin nila ang mga Israelita at sasabihing (1) “Mga sipsip! Pa-pledge, pledge pa kayo sa inyong tagapanguna.”

 

Baka sakali lang na hindi napansin kaya bayaan ninyong ipapansin ko ang talatang ito ng Biblia:

 

“To this they fully agreed and pledged themselves to obey Joshua as their commander-in-chief” (Jos 1:16 TLB).

 

Paano naman ang sinasabi ng iba na “kapanatikuhan daw ang puspusan o lubusang pagsunod sapagkat paano kung mali na raw ang iniuutos sa atin, susunod pa ba tayo?”

 

Ang tanong na “paano kung mali na raw ang iniuutos sa atin” ay naghahayag lamang ng pag-aalinlangan sa Pamamahala ng Iglesia. Na kaya ito itinatanong ng iba (gaya ni Joy “Kelly Ong” Yuson) ay upang isulong ang kanilang paniniwala na may limitasyon ang pagsunod sa Pamamahala.

 

Kung totoo na may limitasyon ang pagsunod sa Pamamahala, paano pa kaya magagawa ang pagsunod nang lubusan o puspusan (to the letter, completely)? (Jos. 1:16-17)

 

Kaya nga, ayon kay Apostol Pablo, marapat ba na mag-isip ng masama ang sinuman o kaya ay mag-alinlangan man lamang sa Pamamahala na inilagay ng Diyos sa Iglesia?

 

“Sapagka’t bagaman ako ay magmapuri ng marami tungkol sa aming kapamahalaan (na ibinigay ng Panginoon sa ikapagtitibay sa inyo, at hindi sa ikagigiba ninyo) ay hindi ako mapapahiya” (2 Cor. 10:8).

 

Para magawa ng kapatid ang puspusan o lubusang pagsunod sa Pamamahala, kailangan niyang sampalatayanan ang dahilan ng paglalagay ng Diyos sa Pamamahala. Ang Pamamahala ay sa ikatitibay at HINDI sa ikagigiba. Sa saling Abriol ay “sa ikabubuti ninyo at DI sa ikasasama.”

 

Kaya ang mga tunay na Iglesia Ni Cristo ay hindi kailanman mag-iisip na ang Pamamahala ay magtuturo at magpapatupad ng anumang bagay na mali o salungat sa doktrina na ating tinanggap. At ang Pamamahala mismo ng Iglesia ay hindi kailanman magtuturo at magpapatupad ng anumang bagay na mali o salungat sa doktrina na ating tinanggap lalo pa’t ang Iglesiang ito ay tiniyak sa hula na huling gawain ng Diyos sa pagliligtas at hindi ito matatalikod kapag ang pag-uusapan ay ang organisasyon.

 

Bilang pagwawakas, kapanatikuhan nga ba ang lubusan o puspusang pagsunod at pagpapasakop sa Pamamahala?

 

“At ito, ay hindi ayon sa aming inaasahan, kundi ibinigay muna nila ang kanilang sarili sa Panginoon, at sa amin sa pamamagitan ng kalooban ng Dios” (2 Cor. 8:5).

 

Kung susuriin natin ang konteksto ng talatang ito, ang mga Cristiano sa Macedonia ay nagawa na makapaghandog ng higit sa kanilang kaya sa kabila ng kanilang malabis na karukhaan. Hindi nila kinuwestiyon ang Pamamahala noon kung bakit dapat pa silang maghandog gayong marukha na nga sila sa buhay. Bakit nila ito nagawa? Ang sabi ni Apostol Pablo, “ibinigay muna nila ang kanilang sarili sa Panginoon, at sa amin.”

 

Panatiko ba ang mga unang Cristiano nang ibinigay nila ang kanilang sarili, una sa Panginoong Diyos at pagkatapos ay sa Pamamahala?

Kaya ano ang tawag sa lubusan o puspusang pagsunod at pagpapasakop sa Pamamahala? Ang tawag dito ay PANININDIGAN at hindi kapanatikuhan!

  

 

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”

Ang ilusyon ni Shyla Gomez

Ngayong Enero 31, 2016 ay nag-post ng comment si Shyla Gomez sa aking FB page. Narito ang kaniyang comment:

Marahil ito ay reaksiyon niya sa aking naunang post na may pamagat na Unmasking Antonio Ramirez Ebangelista (Part 02).

Refer to: https://lowellmenorcasagot.wordpress.com/2016/01/26/unmasking-antonio-ramirez-ebangelista-part-02/

Anyway, bukod sa aking sagot sa post niya, nais kong mapansin ninyo ang sinabi ni Shyla Gomez na “hindi kine-claim ng magkapatid but it’s undeniable fact na isa sa kanila ang may basbas as TP.”

So, ang ibig bang sabihin ni Shyla ay kine-claim na ng magkapatid na isa sa kanila ay may basbas as TP? Bago ang lahat, pwede kayang marinig o mapanood ang “claim” na ito ng magkapatid para masuri namin? At dahil sa si Shyla ang isa sa masugid na tagapagpalaganap ng ilusyong ito, maaari bang siya ang maglabas nito.

Isa pa, sana ay napansin din ninyo na maingat si Shyla na hindi pinangalanan kung sino sa magkapatid ang nag-“claim” na may basbas siya as TP. I could only guess why. Kasi pag sinabi niyang si Marc, malamang na magalit ang kampo ni Angel at vice-versa.

Akala ko titigil na siya sa kaniyang ilusyon nang sabihin kong:

“Pakibasa uli post ni Antonio Ebanghelista na kadefender mo. Tanggap ni AE na si Ka EVM ang pinili na maging TP. What say you?”

Guess what? Ano ang sagot niya rito?

“Acting ang ibig sabihin ni ka AE. Hindi legal kasi nga wala pang claim yung magkapatid.”

May dalawa pa siyang post na kasunod nito. Ang isa ay may kinalaman sa 2 bilyong utang at ang iba pa ay puro paninira na lang kaya binura ko na lang mula sa aking FB page.

Ang sabi niya ay may 2 bilyong utang daw ang Iglesia. Kinupit kaya niya ang 5.5 bilyon pang utang daw ng Iglesia na sinasabi ni Sher Lock? O ibang bersiyon na naman ito ni Shyla? Alam kong magpapalusot na naman siya at sasabihin sa isang bangko lang daw ang utang na 2 bilyon. Gayunpala, bakit hindi niya sinabi? Isa pa, maninira din lang siya, bakit ang sinabi niyang utang daw ng Iglesia ay ang mas mababa (2 bilyon) sa halip na ang mas mataas (5.5 bilyon)? Refer to my previous post na may pamagat na

“Bangkarote ba ang Iglesia Ni Cristo?” tungkol sa isyung ito:

 

https://lowellmenorcasagot.wordpress.com/2016/01/22/bangkarote-ba-ang-iglesia-ni-cristo/

 

Balik tayo sa sagot ni Shyla tungkol sa sinabi ni Antonio Ebangelista (A.E.). Ano kaya ang isasagot ni A.E. sa paliwanag na ito ni Shyla? Sinangguni nga ba niya si A.E. at ito ang isinagot sa kaniya na “acting” TP lang si Kapatid na Eduardo V. Manalo? O pinangahasan ni Shyla na i-interpret ang nauna nang binitiwang salita ni A.E. para huwag lumitaw na kinokontra niya ito?

  

Narito uli ang post ni A.E.:

Shyla, sino ang bulag o kahit man lang malabo ang mata? Hindi ba ikaw? Kay linaw ng banggit tungkol sa “pinakamamahal naming Kapatid na Eduardo V. Manalo” na siya ang “piniling lider ng Iglesia.” Nasa diyan yung “acting” na sinasabi mo?

 

Narito pa, Ms. or Mr. Shyla. Makikita mo itong malinaw kung hindi ka “bulager”:

Ito ay hango sa blog post ni Antonio Ebangelista na may pamagat na “OPEN LETTER SA LAHAT NG MGA MINISTRO SA LOOB NG IGLESIA NI CRISTO” na inilathala noong November 25, 2015.

Dalawa ang mahalagang puntos dito. Ang sabi ni A.E.:

 

“Ipinagkakalat ninyo na isinusulong namin na ang totoong Tagapamahalang Pangkalahatan diumano ay ang Ka Marc Manalo at ang dapat sana na General Auditor ay ang Ka Angel Manalo?

 

(1)  Mr. Antonio Ebangelista, kasinungalingan ang sinasabi mong kami ang nagpapakalat na ang totoong Tagapamahalang Pangkalahatan diumano ay si “Marc Manalo”. Ayan si Shyla na isa sa mga masugid na tagapagpakalat nito at kasama niya sa kaniyang ilusyon na ito sina Lito Fruto, Gate Keepers of the Flock (a.k.a. Anatole Helios), at marami pang iba na ahente niya ng tsismis.

(2)  Ms. or Mr. Shyla, ang sabi ni A.E. “Tatapusin ko na ang katha-kathang isipan na iyan. Wala pong katotohanan iyan. Ni minsan ay hindi po nila isinulong ang bagay na iyan at wala po silang ambisyon na man-agaw ng kapangyarihan.”

 

Ano ka ngayon? Basahin mo kasi muna ang mga posts ni A.E. bago ka mag-comment para hindi mo kinokontra ang “bossing” mo. Kung sasabihin mong hindi mo siya “bossing” bakit hindi mo hayagang sabihin na siya ay mali sa mga sinabi niyang ito? Bakit hindi mo siya tawaging “bulager”?

 

Lastly, pakisindihan mong muli ang utak mo Shyla para makita mo ito. Ito naman ay hango sa blog post ni Antonio Ebangelista na may pamagat na “ANG URI NG KAPATID NA SUMISIRA SA PAGKAKAISA NG IGLESIA NI CRISTO” na inilathala noong May 13, 2015:

“Sapagkat wala naman nagsasabing hindi karapatdapat ang Ka Eduardo sa pagiging Tagapamahalang Pangkalahatan, wala din namang nagsasabing sana iba na lang ang Tagapamahalang Pangkalahatan, kung meron man ay tiyak na hindi naman iyon ang isyu at isolated case lang iyon kung meron man.”

Correction Mr. A.E., itong ka-defender mo na si Shyla ang nagsasabing hindi raw karapatdapat ang Ka Eduardo sa pagiging Tagapamahalang Pangkalahatan. Si Shyla rin ang nagsusulong ng ibang Tagapamahalang Pangkalahatan. Hindi talaga sana isyu iyon pero ginawang isyu ni Shyla. Hindi rin isolated case iyon sapagkat maraming kasama si Shyla na ahente niya ng tsismis.

 

So, Mr. A.E., ano ang gagawin mo kay Shyla at sa kaniyang cohorts at fellow bulagers? Hindi mo pa ba sila i-u-unfriend? Hindi mo pa ba sila sisipain palabas mula sa inyong grupo ng mga Iglesia Ni Cristo Defenders daw? Silent No More ka pa rin ba sa isyung ito na ikinakalat ni Shyla?

 

At kay Shyla, hindi mo ako masisisi kung i-block kita kasi hindi maganda ang iyong sinasabi sa Iglesia at sa aming Tagapamahalang Pangkalahatan. Ayoko ko kasing mabalahura mo ang aking FB page at doon ka magkalat ng mga recycled na kasinungalingan. Kaya huwag mong gawing isyu kung bakit “blocked” ka sa akin.

 

Huwag kang mag-alala, marami pa akong ilalantad na salungatan ninyong mga nagpapanggap na Iglesia Ni Cristo Defenders.

 

Hanggang dito na lang muna.

 

Lowell Menorca: Ang Sagot

“We didn’t try to BURY you, because we know that you are WEEDS.”