Ang Marapat Na Pag-alaala Sa Namahala Sa Atin (Part 09 of 11)

Ang 10 Utos Ng Diyos Upang Maingatan Ang Kaligtasan

Ikawalong Utos

HUWAG KALILIGTAAN ANG GAWANG PAGBUBUNGA
(Juan 15:2, 6)

“Ang bawa’t sanga na sa akin ay hindi nagbubunga, ay inaalis niya: at ang bawa’t sanga na nagbubunga ay nililinis niya: upang lalong magbunga. Kung sinoman ay hindi manatili sa akin, ay siya’y matatapong katulad ng sanga, at matutuyo; at mga titipunin at mga ihahagis sa apoy, at mangasusunog.”

Sa leksiyon na itinuro sa pagsambang kongregasyunal noong Enero 29/30, 1997 ay ipinakilala ang kahalagahan ng gawang pagbubunga. Ang katunayang ito ay may kinalaman sa kaligtasan ay ang ibinabala ni Cristo sa sanga na hindi nagbubunga—ang gayo’y aalisin ng Ama at pagkatapos ay ihahagis sa apoy at masusunog o hindi maliligtas.

Ang gawang pagbubunga ay pangunahing tungkulin ng bawat isang Iglesia Ni Cristo. Ito ang isa sa mga dahilan kaya ang mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo ay itinulad ni Cristo sa mga sanga na nakaugnay sa Kaniya na puno.

“Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga. Ang nananatili sa akin, at ako sa kanya, ang siyang namumunga nang sagana; sapagkat wala kayong magagawa kung kayo’y hiwalay sa akin” (Juan 15:5 MB).

Dapat mapansin na inuri ang dapat ibunga ng mga sanga at hindi basta makapagbunga lamang. Ayon kay Cristo, marapat na ang mga sanga ay mamunga nang sagana.

Ano ang masaganang bunga na dapat ibunga ng mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo?

“Gayon din naman, mga kapatid, namatay na kayo sa Kautusan nang kayo’y maging bahagi ng katawan ni Cristo, upang maging kabiyak ni Cristo na muling binuhay, at magbunga ng mabubuting gawa ukol sa Diyos” (Rom. 7:4 MB).

Maliwanag ayon kay Apostol Pablo na tayo ay dapat magbunga ng mabubuting gawa ukol sa Diyos. Bagaman marami ang mabubuting gawa ukol sa Diyos subalit alin ang isa sa mga mabubuting gawa na dapat ibunga ng mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo?

“At ang iba’y inyong iligtas, na agawin ninyo sa apoy; at ang iba’y inyong kahabagan na may takot. ...” (Jud. 1:23)

Ang pag-agaw sa apoy ay isang mabuti at ang totoo’y isang dakilang gawain. Sa pamamagitan nito, magagawa nating mailigtas ang mga tao na nakatakda na sanang lipulin sa pamamagitan ng apoy pagdating ng Araw ng Paghuhukom (2 Ped. 3:7).

Paano magagawa ng lahat ng kaanib ang pag-agaw sa tao upang iligtas sa kaparusahan sa apoy?
“Ang pagliligtas mo’y aking inihayag Saanman magtipon ang ‘yong mga anak; Di ako titigil ng pagpapahayag. Ang pagliligtas mo’y ipinagsasabi, Di ko inilihim sa aking sarili; Pati pagtulong mo’t pag-ibig na tapat, Sa mga lingkod mo’y isinisiwalat” (Awit 40:9-10 MB).

Ito ang dahilan kaya ang mga mananampalatayang kapatid ay masigasig sa pagmimisyon at sa pagtulong sa gawaing pagpapalaganap ng ebanghelyo. Bagaman ang marami ay nakapagbunga na ng bungang kaluluwa, gayunman, katulad ng mga unang lingkod ng Diyos, hindi sila tumitigil ng pagpapahayag upang ipagsabi ang pagliligtas ng Diyos. Kahit ang Iglesia ngayon ay dumadaan sa pagsubok at sa matinding pag-uusig, ang mga kapatid naman na natamnan ng aral na ito ay buong pusong nakikipagkaisa sa Pamamahala sa puspusang pagpapalaganap ng mga salita ng Diyos.

Naalaala nila ang binanggit ni Ka Erdy noong nabubuhay pa na ibinibigay ng Diyos sa atin ang teknolohiya para gamitin natin sa kapakanan ng Iglesia. Kaya naman maging ang internet sa pamamagitan ng social media ay ginagamit na rin ng mga kapatid ngayon para ibahagi ang kanilang pananampalataya sa mas maraming bilang ng mga tao saanman silang bahagi ng mundo naroroon.

Nakalulungkot lamang na ang mga natiwalag na naghimagsik sa Pamamahala sa Iglesia ay ginamit din ang social media subalit sa maling paraan. Ginamit nila ito sa paghahasik ng mga kasinungalingan at paninira laban sa Iglesia at sa Pamamahala nito kaya ang mga taong inaanyayahan ng mga kapatid na magsuri ay tila baga bantulot na magpaunlak dahil sa pinagdaraanang ito ng Iglesia.

Kaya nais naming manawagan sa mga natiwalag na kung talagang inaalaala ninyo ang kaarawan ni Ka Erdy, aalalahanin rin ninyo ang kaniyang mensahe noon tungkol sa paggamit ng internet—na ito ay magamit sa ikabubuti at hindi sa ikasasama ng sinuman lalo na ng Iglesia. Itigil na ninyo ang paghahasik ng mga kasinungalingan at paninira at magbalik-loob na kayo.

Bakit mahalaga na makapagbalik-loob ang mga nahiwalay sa Iglesia Ni Cristo?

“Kayoy manatili sa akin, at ako’y sa inyo. Gaya ng sanga na di makapagbunga sa kaniyang sarili maliban na nakakabit sa puno; gayon din naman kayo, maliban na kayo'y manatili sa akin. Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga: Ang nananatili sa akin, at ako'y sa kaniya, ay siyang nagbubunga ng marami: sapagka’t kung kayo’y hiwalay sa akin ay wala kayong magagawa. Kung sinoman ay hindi manatili sa akin, ay siya’y matatapong katulad ng sanga, at matutuyo; at mga titipunin at mga ihahagis sa apoy, at mangasusunog” (Juan 15:4-6).

Mahalaga na makapagbalik-loob ang mga nahiwalay sa Iglesia Ni Cristo sapagkat hangga’t sila ay nasa kalagayang hiwalay kay Cristo ay hindi nila magagawa ang magbunga. Bukod sa gawang mabuti, ang hindi nila magagawa maibunga ay ang bunga ng kabanalan.

“Na mangapuspos ng bunga ng kabanalan, na ito’y sa pamamagitan ni Jesucristo, sa ikaluluwalhati at ikapupuri ng Dios” (Fil. 1:11).

Sana maisip ito ng mga natiwalag. Huwag nilang papaniwalain ang kanilang sarili na kahit sila’y tiwalag ay tinatanggap ng Diyos ang kanilang ginagawang pagsamba. Hindi nagbabago ang itinuro ng Sugo ng Diyos, na itinuro rin ni Kapatid na Eraño G. Manalo, na ay hanggang ngayon ay itinuturo ng kasalukuyang Tagapamahalang Pangkahalatan ng Iglesia Ni Cristo, ang Kapatid na Eduardo V. Manalo na ayon sa Biblia, ang hiwalay kay Cristo ay walang pag-asa at walang Diyos o walang karapatang dumiyos sa Diyos.

Mahalaga ring makapagbalik-loob ang mga nahiwalay sa Iglesia Ni Cristo habang may pagkakataon pa sapagkat tapos na ang pasiya sa lahat ng aabutan ng kamatayan o ng Araw ng Paghuhukom na nasa kalagayang nahiwalay kay Cristo o hiwalay sa Iglesia Ni Cristo (kusa mang humiwalay sa paraang kusang tumiwalag o inihiwalay sa paraang itiniwalag):

“Kung sinoman ay hindi manatili sa akin, ay siya’y matatapong katulad ng sanga, at matutuyo; at mga titipunin at mga ihahagis sa apoy, at mangasusunog.”

Huwag ninyong isipin na kami lang ang may gusto na kayo ay magbalik-loob. Ang totoo’y kabilang pa rin sa gawang pagbubunga ang pagpapabalik-loob ng mga taong nalihis sa katotohanan. Ito ang kalooban ng Diyos na itinuro ni Apostol Santiago:

“Mga kapatid, kung nalilihis sa katotohanan ang isa sa inyo at may isang nagpapanumbalik sa kanya—ito ang tandaan ninyo: ang sinumang nagpapanumbalik sa isang makasalanan mula sa kanyang maling pamumuhay ay nagligtas ng kaluluwa nito sa kamatayan, at sa gayo’y napawi ang maraming kasalanan.”

Sa panig naman ng natin na mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo, pakaingatan natin ang kaugnayan nating ito ay Cristo. Huwag tayong gagawa ng anumang bagay na ikaaalis o ikatitiwalag natin sa Iglesiang ito. At kung paanong sinisikap nating mabuti na maingatan ang ating pagiging kaanib sa Iglesia Ni Cristo, sikapin din nating mabuti na mamunga nang sagana sapagkat sinabi ni Cristo na:
“Napararangalan ang Ama kung kayo’y namumunga nang sagana at sa gayo’y napatutunayang mga alagad ko kayo” (Juan 15:8 MB).

At dahil sa napararangalan o naluluwalhati natin ang Ama, kaya may garantiya Siya na hindi Niya malilimutan ang lahat ng ginawa nating ito at pagdating ng panahon ay ating kakamtin ang ating inaasahan.

“Makatarungan ang Diyos. Hindi niya lilimutin ang inyong ginawa at ang pag-ibig na inyong ipinakita at hanggang ngayo’y ipinakikita sa paglilingkod ninyo sa inyong mga kapwa Cristiano. At pinakananais ko na ang bawat isa sa inyo’y patuloy na magsumikap hanggang wakas upang kamtan ninyo ang inyong inaasahan” (Heb. 6:10-11 MB).

Kaya yamang hinahangad nating alalahanin ang mga namahala sa atin, pagtalagahan natin ang gawaing pagpapalaganap at ang pagbubunga ng mga gawa ng kabanalan sapagkat sa pamamagitan nito ay nadudulutan natin ng kasiyahan at kaluwalhatian ang Diyos at napatatatag natin ang ating pagkakaugnay kay Cristo bilang Kaniyang sanga. 

Huwag nating panghinayangan ang ating pinupuhunang mga hirap sa pagsasagawa nito sapagkat hindi lilimutin ng Diyos ang ating mga ginawa.